اصلا يادت هست كه نيستم

به خارزار جهان، گل به دامنم، با عشق.صفای روی تو، تقدیم میکنم، با عشق.درین سیاهی و سردی بسانِ آتشگاه،همیشه گرمم همواره روشنم، با عشق.همین نه جان به ره دوست میفشانم شاد،به جانِ دوست، که غمخوار دشمنم، با عشق.به دست بستهام ای مهربان، نگاه مکنکه بیستون را از پا درافکنم، با عشق.دوای درد بشر یک کلام

خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود و مـاه را زِ بلندایش به روی خاک کشیدن بودپلنگ من ـ دل مغرورم ـ پرید و پنجه به خالی زدکه عشق ـ ماه بلند من ـ ورای دست رسیدن بودگل شکفته ! خداحافظ، اگرچه لحظــه دیـــدارتشروع وسوسهای در من، به نام دیدن و چیدن بودمن و تو آن دو خطیـم آری، موازیــان به ناچاریکه هردو

عمریست که تک عقربه ی ساعت پوسیده ی خوابم ، زندگی به دلم ماند و شد هر ثانیه ،تکرار عذابم

وقتی که موهاتو نمیبندیانگار دریا غرق آشوبهمن عاشق آرامشم امااین سطح از آشفتگی خوبه وقتی که موهاتو نمیبندیدنیا یه گندمزار تو بادهدستام که رد میشه از موهاتانگار دنیا دستم افتاده هر فصل توو این خونه چن روزههر فصل بوی تو عوض میشههر فصل یک عمره برای منبا رنگ موی تو عوض میشه وقتی که موی تو طلایی شهب

تو که نیستی زندگیمو زیر پای کی بریزمواسه کی دلم بمیره وقتی تو نیستی عزیزم دست سرد این زمونه دستامو از تو جدا کردبازی دوری و حسرت با دلای ما چه ها کرد عشق تو توی وجودم تا همیشه موندگارههمه آرزوم همینه که ببینمت دوباره دوری تو داره آروم منو از پا در میارهرنگ پیری ذره ذره تو وجودم پا میزارهپا میزاره.

ديگر درونم يخ نميبندي؛بهمنترين ماه زمستانم

برایش مثل لباسی شده امکه خاطرههای زیادی از آن دارد؛امّا دیگر اندازهاش نیست.نه دلش میآید دورم بیاَندازدنه میتواند بپوشدم .. + نوشته شده در جمعه پانزدهم بهمن ۱۳۹۵ساعت 8:35 توسط ترانه |

دوباره مى بينم تو رو كه زيبايى، شبيه روياهامبذار به لبخندت، به عشق برگردم، به اول روياممثِ همون روزا، تو رو زياد اما هميشه تر مى خوامازم مى پرسى: هنوز تنهايى؟ – هنوز هم تنهامهنوز از چشمات ستاره مى چينمبدون لبخندت هنوز غمگينمهنوز دلتنگى كنارمه هر روزجهان تموم مى شه كنار عطرت هنوزچقدر بد بودن تموم روز

تولدم مبارک نیستدلم گرفته غمگینمهوای خونه دلگیرهتو رو اینجا نمی بینم تولدم مبارک نیستشکسته قلب داغونمتونیستی من از دوریتخودم رو مرده میدونم + نوشته شده در شنبه دهم تیر ۱۳۹۶ساعت 10:24 توسط ترانه |